Nou het is nu al een mooie tijd geleden dat ik iets op ons welog heb geschreven.
Eens zien of of alle nog werkt als een jaar geleden.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:"Arial Unicode MS"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-134238209 -371195905 63 0 4129279 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"\@Arial Unicode MS"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-134238209 -371195905 63 0 4129279 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Vandaag was het weer zover, mijn favoriete fietsonderdeel :strandrijden!

Bang na het horen van de strandcondities kwamen wij Wieringersaan in Huisduinen.

Mooi op tijd gearriveerd zodat we alle tijd hadden om een“bakkie” te doen en er nog  voldoende parkeerruimte was.

De club bestond vandaag uit Theo, Bas, Merijn, Bieg, Peperen ikzelf.

Onder redelijke omstandigheden startte we exact om 11 uur,eerst een snelstukje asfalt om vervolgens over het basalt het mulle zand in terijden.

De eerste kilometers is het altijd een beetje zoeken naareen goed ploegje waar je lekker mee samen kunt rijden.

Vandaag lukte het in het begin niet zo goed en na 10kilometer moest ik even recupereren omdat het tempo voor mij vrij hoog lag, ikwerd opvallend veel ingehaald op het eerste kwart van de race.

Meer richting Petten kwam ik terecht in een groepje vanvier waarmee het uitstekend fietsen was, ieder deed voldoende kopwerk zodat ikin 55 minuten bij het keerpunt in Petten aan kwam.

Het was zwaar vandaag, ik twijfelde aan de bandenspanningen heb vervolgens wat lucht in de achterband bij gepompt. Dat leek wel watbeter te gaan.

Theo was me net na Petten gepasseerd en reed dus nog verderbij me vandaan. Het lag dus niet alleen aan de bandenspanning, want het bleefmoeizaam rijden.

Met nog 12 kilometer voor de boeg heb ik bewust wat minderhard gereden omdat de enorme inspanning reactie gaf vanuit mijn rug.

Op souplesse wist rond de 100 meter van Theo te komen maarkilometers lang bleef de afstand ongeveer gelijk.

Met nog 4 kilometer te gaan wist ik toch nog de aansluitingte krijgen bij Theo en zijn “Magic”-maatje waarbij opviel dat de oude baasbijna al het kopwerk voor zijn rekening nam.

Het laatste stuk reden we met z’n vieren waardoor het tempoiets omhoog ging en Theo ook zijn rust kreeg.

De dijk op net voor de finish had ik voor de wedstrijd albekeken zodoende wist ik precies waar omhoog te gaan. Theo en zijn maatjesreden nog even door en vanuit mijn ooghoek zag ik er ééntje vallen, het laatstestukje asfalt wist ik de mannen voor te blijven om zodoende een moreleoverwinning te behalen.

Ondanks de constante tegenstand van het strandzand kwam ikredelijk fit over de finish, en reed direct door naar de auto. Geen Peper???

In de veronderstelling dat hij voor mee reed ging ik danmaar even checken of hij al in het café zat, daar aangekomen kwam hij net aanfietsen. Bleek dat hij al die tijd achter mij had gereden en dus even na mij enTheo de finishlijn gepasseerd was.

Napratend bij de auto verwachtte Danny dat René wel watlater zou arriveren, maar nee…… ook hij had goed gereden en was ook reedsbinnen.

Tot mijn grote verbazing kwam ook Marijn aan fietsen, hijiemand die nog wel eens wil opgeven had ook deze zware editie van de Dijk totDijk race volbracht!

Grote klasse dus van hem!

Van klasseringen weet ik nog niets, tijden van Bas enFoekema zijn mij nog niet bekend. Wel weet ik dat het zwaar was.

Zo zwaar dat Theo zijn schoenen door Magda liet aantrekkenen zwaar verwaarloosd op zijn stoel zat en zwaar omdat René nog maar net deauto uit kon komen.

Een editie die te boek komt te staan als één van de zwaarsteraces afgaand op de reacties van onszelf en vele andere fietsers.

Maar ja…………..we willen het zelf hè.

Een mooie maar zware dag,

Ja , het was een vreemde race. Op weg naar Petten windschuin tegen, eenmaal bij het keerpunt weer wind schuin tegen! Daarbij werd erterug flink tempo gemaakt door een nr.9. Ik dacht mee te kunnen omdat deze dattoch niet vol kon houden, wat gaf die kerel er van langs. Mij had hij goeduitgehold en ook de groep viel volledig uit elkaar, prachtig. Uiteindelijk is deze man 12^e geworden en kon het blijkbaarheel goed volhouden! In m’n eentje was het zwaar en het verval was (te) groot. Opeen gegeven moment reed ik door een sloot! Tot m’n knieën ging ik door hetwater. Achter me sloeg iemand over de kop hoorde ik achteraf. Wel koud hoor!

‘S morgens in de sneeuw naar Den Helder was het bijna tegevaarlijk om te rijden met de auto. Wat was het glad. Gelukkig werd dat minderin de buurt van Den Helder en hebben we goed weer om te racen gehad. Op wegnaar huis in de bus belde Theo nog even om door te geven dat ik nog geld hadgewonnen, 30,-! Toch nog wat verdiend op de zondag.  Mag ook wel voor 25,-euro inschrijfgeld..

Nog een leuke anekdote: Theo vond zijn helm niet zo lekkerzitten zei hij bij terugkomst van de race. Gek hè, met een bandenlichter op jehoofd!! Die gaat in de boeken…. Wel lachen was dat.

Groetjes,

Bas.

Toertochten
  

Marathonkalender 2009

Datum   Evenement   Plaats

29-03-2009 Bergrace Rozendaal

05-04-2009 Benelux Cup Bertrix

11-04-2009 Kellerwald Marathon Gilserberg

12-04-2009 Benelux Cup Verviers

19-04-2009 Benelux Cup Oldenzaal

19-04-2009 4 uurs estafette in Bladel  http://www.26inch.nl/

25-04-2009 Sorpetal Sundern-Hagen

21-05-2009 Cimes de Waimes Waimes

 31-05-2009 Saarschleifen Orscholz

01-06-2009 Ardennes Trophy Theux

01-06-2009 Benelux Cup Steenwijk

07-06-2009 Bergrace Arnhem

14-06-2009 Raid de Hautes Fagnes Malmedy

28-06-2009 Benelux Cup Habay-La-Neuve

28-06-2009 Bergrace Oosterbeek

 12-07-2009 Erbeskopf Thalfang

12-07-2009 EK XC Zoetermeer

19-07-2009 NK XC Noorbeek

23-08-2009 WK Marathon Graz

23-08-2009 Houffamarathon Houffalize

30-08-2009 Zierenberg Zierenberg

30-08-2009 Nationaal Holten

11-09-2009 Vulkanbike Daun

13-09-2009 Dunsberg Biebertal

20-09-2009 Bergrace Rheden

27-09-2009 Benelux Cup Winterslag

27-09-2009 Langenberg Marathon Olsberg – Wiemeringhausen

04-10-2009 NK Marathon Eijsden

08-11-2009 Hoek v Holland-Den HelderHoek van Holland

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Zo het zit er weer op

Ik denk dat de meeste van ons weleen goed gevoel heeft overgehouden aan deze strand race.

Op een paar pech en kleine valpartijenis het denk ik wel prima verlopen.

Na een uur blauwbekken op de pierkonden we toch weer vertrekken de strand afgang liep volgens mij prima in hetbegin zag ik meerdere malen die mooie kleding van de hoef in mijn buurt.

Maar langzaam maar zeker verdwenenze uit zicht, ik kon lekker mijn tempo rijden en bij ijmuiden had ik Hans weerin zicht.

De mannen van Magic had ik nog nietgezien en wist dat ik ze op de terugweg ook niet meer zou zien Jonge Adonissenhaal ik niet meer terug op mijn leeftijd [ ik gunde ze deze keer het plezier omeen veteraan te verslaan ].

Ik had zin in de terug weg voor hetwindje op dit strand wat kon er nog mis gaan.

Nou Danny schreef het al soms vallenmensen zo maar om ook voor mij een wat oudere mijn leeftijd fietser ging gewoonliggen ik stuurde nog van hem af maar kon niet voorkomen dat mijn pedaal zijnrug van onder tot boven ramde.

Gelukkig kwam hij weer overeind enben ik na een GVD van hem verder gereden .

5km verder een slecht stuk strand ikkoos ervoor om links bij een mui te rijden en jawel ijs vorming enzzzzzzzzzzzzzip voorband schiet naar links onderuit en Theo lag in de stabielezijligging in het water even een schietgebedje en snel weer op de fiets rechterkant koud links op temperatuur .

Hierdoor nog niet helemaal bekomenkwam ik in een door Patrick beschreven wielspoor terecht waar je normaal uitrijdt maar de vorst had de wangen hard gemaakt een tweede smak tot gevolg dezedeed wel zeer .

Het duurde enige tijd voor ik weerlekker aan het fietsen was jammer want het ging zo lekker.

Ik had mijn drie gevalletjes gehaden het ging weer lekker.

Bij Bakkum het strand fietsendkunnen verlaten en onder aanmoediging van vrouw en kind ook weer opgereden .

het laatste stukje naar Egmond gingprima 2km voor Egmond werd mij door een bekende gevraagd hoe lang we onderwegwaren tot mijn verbazing waren we net 1 uur 14min onderweg .

Dit kon dus een super record worden enja wel hoor 1.18.03u super opa was binnen.

Plus de prestatie van het team wasook dit jaar super

Zonder de toppers van vorig jaarhadden we toch weer een zeer sterk team met als resultaat een DERTIENDEPLAATS  bij de teamwedstrijd.

Ik ben weer zeer trots op jullieallemaal bedankt voor jullie inzet.

Groeten namens Theo en Magda

Wat een dag een mooi parcours en veel welwillende fietsers wachten op de start man man wat heb ik dat gemist diewedstrijd spanning voor de start.

Na de start vlug zoeken waar iedereen zatkwam ik in een groep met Danny Pronk en ik mag wel zeggen dat deze groep mijgoed lag het hoge tempo kon ik goed bijbenen eigenlijk had ik wel over .

Bij de aankomst in Velsen was ik ineens Dannykwijt ( ging ik dan zo hard ) wat later blijkt dat hij een lekke band had.Terug op het strand bleek dat onze groep behoorlijk was uitgedund en met eenmannetje of 20 gingen we op weg naar Castricum, maar voor Castricum sloeg hetnoodlot toe voor mij gingen 3 man op hun plaat en ik ging met ze mee vloekendweer op de fiets gestapt maar dat viel niet mee stuur scheef en de ketting eraf.

Het had zo mooi kunnen zijn een nog snelleretijd voor deze wegnicht( bedankt Patrick ) ik raakte mijn groep kwijt enzodoende een snelle tijd na het rondje in Castricum bij de afgang naar hetstrand maakte ik nog een koprol valt niet mee fietsen met een scheef stuureenmaal weer op de fiets kon ik aansluiten bij een snelle groep en zodoorgereden naar de finish al met al mag ik niet klagen maar heb er wel een rotgevoel aan over gehouden wat had ik kunnen rijden we zullen het nooitweten volgend jaar beter .

De mazzel mannen .Danny Peper

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Verdana; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1593833729 1073750107 16 0 415 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Nog nooit zoveel debielen op eenfiets zin zitten !!en er naast .zelf een keer op zo een waarschijnlijk wegnichtgereden,kon gelukkig zo weer opstappen. Aangezien ik vrij vooraan stond kwam ikgoed weg ,onderweg veel valpartijen zien gebeuren,het strand was breed genoegdus lekker me eigen tempo gefietst en de ruimte gezocht. Was in 46 minuten bijde pier (ongehoord snel voor mijn doen) daar vandaan het strand weer op gafenig oponthoud ,toen lekker voor de wind naar Castricum,bij de trap weer evenoponthoud (kan je effe rustig wat drinken en in de rondte kijken of je nogbekenden ziet).de parkeerplaats over en de strobalen (haal weg die troep) wantje kon gewoon doorfietsen, richting Egmond de laatste 2 kilometer was de krachtwel uit de kippepootjes,toen nog effe doorbijten tot de finish. Al met al eentoptijd neergezet van 1.39.19!! met een tevreden gevoel naar de sporthalgereden waar ik net nog op tijd kwam voor de erwtensoep,effe napraten en toenlekker naar huis. Voor mij een topdag! groeten aan iedereen van het leuksteteam boven het Noordzee kanaal
De Vriestyler

&lt;!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:&quot;Cambria Math&quot;; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:&quot;&quot;; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–&gt;

Je hebt allemaalwel eens een dag dat het helemaal niet gaat, ik had er vandaag één.

Vanmorgensamen met René naar Anna Paulowna gefietst om vanaf daar met de trein naarAlkmaar te reizen. Met een forse wind tegen moesten we alles uit de kast halenom op tijd bij het station aan te komen.

Onderweg ernaar toe bleek al snel dat het mijn dag niet was, normaal blijf ik Renémakkelijk voor tegen wind. Vandaag echter ging het niet goed met de zuurstoftoevoer en verzocht hem dan ook om een beetje rustiger aan te fietsen.

Exact optijd bij het station bleek at de trein vertraging had van 10 minuten!!!!!!!

Onderwegnaar Alkmaar nog wat communicatie met Danny Pronk die uiteindelijk wel meeging. Door de late trein konden we niet op tijd bij het DSB stadion zijn en dusook niet mee met de start via de ringweg.

Na watoponthoud vertrokken we om kwart voor tien met zijn vieren uit Alkmaar.

Met grotemoeite wist ik samen met René in de buurt te blijven van Theo en Danny, op hetParcours van Schoorl liepen ze weer uit maar bleven later geduldig op onswachten.

Het eerstestukje strand gaf al aan hoe de verschillen lagen: wij Vikingen zonder SuperMoto’s. Dan wordt strandrijden al snel worstelen. Het enige pluspuntje van vandaagwas dat ik fietsend de Hondschbosche zeewering op kon komen maar dat was ik alssteenzetter toch ook eigenlijk wel verplicht.

Verder overde dijk sloten andere fietsers rap aan bij de door ons vieren gevormde waaier.Dat rijdt toch wel een stukje gemakkelijker!

Direct aanhet einde kon Theo nog even een klant van dienst zijn met hetplakken/verwisselen van een band. ( van je hobby je beroep maken heet dat!)

Ff een kleinstukje door het duingebied van Petten en dan snel weer lekker door dat Mullezand……………………………

Dat wasvandaag echt verschrikkelijk, zelfs een stukje lopen kwam er bij! En René maarlekker doortrappen. Ik heb mezelf echt een schop onder mijn kont moeten gevenom weer op de fietst te stappen wat was ik verrot.

Na dezekwelling mochten we voorbij Callantsoog weer de weg op naar het 2^deservicepunt. Lekker warme bouillon daardoor voelde ik me weer een beetje mens.

Helaas vankorte duur want in beide benen en op verschillende plekken manifesteerde zicheen irritante kramp. Op het tandvlees verder naar Den Helder.

Daaraangekomen zijn we snel weer verder gegaan naar Hippo, bijna 40 km/u voor dewind was de beloning voor al dat geploeter vandaag.

Thuisaangekomen deden 3 bordjes snert wonderen  en daarna nog een beetje op debank hangen/slapen toen was ik fit genoeg voor dit relaas.

Volgendeweek EPE, dat kan dus alleen maar beter gaan.

Tot volgendeweek!!!!!

Hans

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Zo mannen, dat was een leuk ochtendje op de baan. Geen ongelukkenen volgens mij heeft iedereen lekker gereden. Ik heb de rondetijden nog evenonder elkaar gezet, zodat je deze kunt vergelijken met anderen.

De opdracht voor volgend jaar is een rondje in de 15 sec. Maar voorlopigkan ik genieten van mijn titel.

Groeten,

King of the Track

Ja, dat was weer lachen, iedereenheeft zich weer van zijn beste kant laten zien, uiteraard ook van mij defelicitaties aan de winnaar.

Het wordt een hele toer om volgendjaar hoger te eindigen, maar ik denk dat iedereen volgend jaar gaat probereneen plekje op te schuiven.

Ik wil in ieder geval iedereenbedanken voor de gezellige ochtend.

Daarnaast ben ik ook wel benieuwdnaar de foto’s, die zijn volgens mij voldoende gemaakt, wellicht zet Hans dezeop onze fotowebsite?

Jo en ik gaan wel kijken of hetvolgend jaar haalbaar is om iedereen bij ons te laten eten na afloop van declinic.

Het eten was op zich oké maar geziende kosten toch wat schraal, maar daar horen jullie eind 2009 uiteraard meervan.

In de tussentijd staat ons hetkomende jaar heel wat te wachten, diverse tochten die op het programmastaan, de geboortes van twee nieuwe Westway-bikers het komende jaar(leuknieuwtje van Dennis), en wie weet wat er verder nog meer voor moois staat tewachten.

Danny

Voor de foto’s kun je kijken in hetPicassa webalbum, de link zie je in de kolom hiernaast bij “links”

Dat het lastig fotograferen isblijkt uit de kwaliteit van de foto’s, het ontbreken van licht maakte het nietmakkelijk

wat een hotel!! wat een heerlijk eten!!! en wat een gezuip!!!

En, jaja, wat een tocht, het was mijn primeur, en wat voor een primeur.

De start was super, dankzij Hans wisten we ons als Westway-bikers op slinkse wijze vooraan op te stellen.

Iets dat handig bleek te zijn, want zo hadden we geen last van de vele fietsers.

En zo begon de race na het startschot, de snelheid werd direct tot het maximum opgevoerd, dit voelde overigens heerlijk (in het begin tenminste).

De eerste 40 km gingen wel goed eigenlijk, het tempo lag hoog, en tot op dat moment was het goed te doen…echter, de man met de hamer kwam voor mij al om de hoek kijken, het toch wel hoge tempo begon aan me te vreten.

Dit was andere koek dan Duchenne Heroes waar er op een iets ander tempo gefietst wordt.

Maar dat is de pest met dit soort ritten, die verdomde tijdmetingen waardoor je continu snel wilt rijden.

Maar het werd in mijn geval een ware helletocht.

Op een bepaald moment dacht ik rond de 60 km te hebben gereden, kwamen we langs een bord met de tekst ‘nog 50 km’ .

Waatt!!! dat klopt toch niet dacht ik nog, maar helaas, kijkend op mijn eigen metertje bleek dit wel degelijk het geval te zijn.

Vanaf dat moment ging alles mis, eten kreeg ik er niet meer in, ik had het bloedheet, ik kreeg last van mijn rug.

Eén ding had ik mee, en dat was Hans, deze Viking heeft mij door deze tocht gesleept, figuurlijk dan wel.

Hans vertelde mij onderweg dat het laatste stuk uit een snel pacours bestond, en daar was ik toch wel blij mee.

Daarnaast probeerde Hans mij op alle mogelijke manieren af te leiden, hij begon zelfs de banjoman te fluiten…….erg hé.

Helaas kon ik hier niet aan mee doen, ik had al mijn energie nodig om te blijven fietsen.

Gelukkig kwam er af en toe een opleving waardoor de snelheid toch grotendeels gehandhaafd bleef, en ik had Theo en Henk in gedachten, die wilde ik toch wel graag achter me houden, sorry heren.

Daarnaast zei de stem van Danny in mijn achterhoofd continu, trappen met je barst!!! en zo geschiede..

Ook niet alles ging mis, want ondanks het klote-gevoel wisten wij wel bijna alle klimmen fietsend te volbrengen, ha!

Uiteindelijk hebben we in 4 uur en 44 minuten deze tocht volbracht (eigen tijdmeting), en met een gemiddelde van 21,72 km/h is het toch eigenlijk best wel redelijk.

In ieder geval wil ik iedereen bedanken voor het gezellige weekend dat we weer hebben gehad, en in het bijzonder Hans, die deze tocht voor mij toch een beetje de captain was, sorry René.

Ik heb ook een erg gezellig weekend gehad. Een prima hotel met dito biertjes, die wel erg goed smaakten. Ik had nog wel even willen blijven hangen, maar dan had er op zondag niet zo heel veel van gekomen.

Bij de start kon ik goed vooraan staan (3e rij) en was ook goed weg. Uiteraard werd er weer verschrikkelijk hard gestart, maar kon het toch aardig volgen. Tot het zompige grasveld zat ik goed voorin, maar daar kwamen de eersten al langszij. Door de snelle start liep de eerste beklimming voor geen meter en werd weer door een groot aantal renners gepasseerd. Daarna geprobeerd in een ritme te komen en dat lukte aardig. In de twee afdalingen met vuursteen weer flink wat renners ingehaald, die hier al direct lek reden. Even verder leek het erop alsof mijn voorvork lek was (weer eens iets anders dan een lekke band of ketting). De kroon liep namelijk aan op de band, maar de kroon zit aan de vorkbuizen, dus kan het niet geweest zijn. Waarschijnlijk toch de vele modder die zich er tussen had gezet.

Op de lange klim over asfalt na zo’n 30 km kwam Bart Brentjens voorbij zetten. Hij had ook lek gereden. Ik kon heel even aanpikken, maar moest al gauw lossen, omdat het tempo te hoog lag. Op een gegeven moment kwam er een afdaling over het gras gevolgd door een steile klim over het gras. Ik dacht even extra gang te maken naar beneden, zodat ik makkelijker de klim op zou komen. Ik reed echter het verkeerde spoor (rechts) en kwam met hoge snelheid op een serie diepe kuilen af. De eerste paar kon ik nog ontwijken, maar ik moest deze actie toch bekopen met een salto mortale. Enkele meters verder dan mijn fiets kwam ik tot stilstand, maar hield er gelukkig niets aan over. Zelfs geen deuk in het zelfvertrouwen. Direct weer op de fiets gesprongen en de klim afgemaakt. Na een km of 60 zakte het tempo een beetje in, maar kon even later aanpikken met een renner die mij inhaalde. Met z’n 2-en aardig tempo gemaakt door de weilanden, maar we pikten maar niemand op. Op een steilere klim reed hij van me weg (ligt me nog steeds niet), maar kon gelukkig nog steeds tempo maken.

In de laatste 10 km zag ik nog iemand dichterbij komen, dus moest het tempo nog steeds hoog houden. Gelukkig was het hier wat vlakker, waardoor het geen probleem was om hem voor te blijven. Volgens mij ben ik zelfs nog een stukje uitgelopen. Uiteindelijk in 4:09 uur gefinisht als 27e overall / 6e masters 1.

Zaterdag middag was het zover winkel op tijd dicht op weg naar Limburg man ik had er zin in .

In colonne op weg naar de opsteek plaats in Limbabwe met zijn allen genieten van een versnapering en elkaars verhalen hoe sterker hoe mooier.

Daarna door om in Eijsden de start nummers op te halen.

Dit verliep weer vlotjes met onze bordjes onder de arm opzoek naar het hotel in België.

Hier hoef ik niets meer over te schrijven het was prima, uitgerust konden we de volgende morgen weer terug naar Eijsden.

Hier werden de laatste voorbereidingen getroffen voor het los ging.

Ieder op zijn eigen manier die van Hans Rene en Danny was wel apart verstoppertje spelen en met voordeel weg kunnen.

Om 10.00uur gingen de echte mannen en vrouwen van start en[dus ook Patrick] wij mochten in groepen aansluiten.

Het zonnetje was gaan schijnen en de jas kon ik bij de start aan mijn Maggie afgeven niets stond me meer in de weg om te gaan.

Doordat ik voor de start helemaal in mijn uppie stond had ik geen idee waar de rest zich bevond maar ik had wel de voornemens om het goed te doen .

De eerste bekende uit Alkmaar die ik inhaalde was Marchel tegen de lange asfalt klim kreunde zijn fiets onder zijn geweld maar de juiste versnelling wilde niet komen.

Ik er voorbij op naar de volgende, bij 50km moest ik bij een oversteekplaats plaats wachten en wie stond daar de Bieg ik rij tegen zijn kuit bied mijn verontschuldiging aan maar wat is deze man geconcentreerd hij heeft niets in de gaten.

We mochten oversteken en ik hoor de Bieg zeggen zet hem op Henk die had ik weer niet gezien de Bieg voorbij en jawel hoor hij ziet me een vriendelijke groet en we gaan weer verder.

Ik achter Henk aan hij rijdt op een soepele manier over de limbugse paden maar heeft voor de stijle klimmen een iets te zwaar verzet .

Bij de volgende klim die best wel lang was John Tros mijn volgende Magic slachtoffer er op en er over John wel even aangemoedigd.

Boven aan deze klim mijn ketting even verzorgd en weer als de gesmeerde ketting  verder Henk was weer bij me gekomen en ik heb ook even wat olie aan Henk gegeven zijn ketting kon ook wel wat gebruiken.

Hierna afscheid genomen van Henk die het op dat moment zwaar had ik weer verder.

Ik kon aardig verder fietsen de benen deden het goed op een paar kleine krampjes na .

Na ongeveer 75km ook weer in een klim zag ik Enrico op een veel te zware versnelling omhoog gaan zijn fiets ging niet op de koffiemolen dus lopen was voor hem de enigste optie.

Ik weer verder want het is wel een licentie rijder , geen medelijden de uislag telt.

De laatste 20km kon ik mensen in blijven halen.

Met nog 800meter voor de finish had ik 8man voor me ik ging de uitdaging aan en maakte er een lange sprint van slechts een jongeling van deze groep kon nog over mij heen, met een voldaan gevoel dit voelde ook als een overwinning kwam ik over de meent.

De jongens na afloop nog bedankt voor de samenwerking.

Richting de afspuitplaats kwam ik Hans en Danny tegen die voor mij gefinisht waren.

Na praten en genieten duurde niet zo lang want onze wegen gingen nu uit elkaar wij gingen naar vrienden in Kerkrade en de rest naar huis.

Dennis bij deze nogmaals bedankt voor je tijd en diensten en jullie ook allemaal voor de geweldige inzet alleen Bas moet zich nog een beetje aanpassen de rest wist zijn plaats.

HET WAS EEN TOP WEEKEND

Bedankt namens mijn vrouw en mij.

Groeten Theo.

Vandaag stond het NK marathon op het programma. Ik was vrijdag al afgereisd naar Grez-Doiceau even onder Brussel. Zo kon ik op vrijdag en zaterdag het parcours alvast verkennen. Het bleek een niet echt spectaculair parcours te zijn met een paar technische stukken. Verder was er veel asfalt, landwegen en kasseien. Vooral die laatste twee zouden pijn gaan doen. Het bleef maar stuiteren en het liep nergens lekker. Daarnaast zaten er meerdere pittige klimmen in. Zeer stijl, zoals je ook in de Ardennen tegen komt. Maar het waren er niet al te veel. Na de twee verkenningstochtjes dacht ik dat het wel een parcours voor mij zou kunnen zijn.

Om 11.00 uur was de start en we werden om de 2 minuten per klasse los gelaten. In tegenstelling tot andere marathons werd er dit keer van start af aan volle bak gereden. Het leek wel een XC wedstrijd van een uurtje. In het begin kon ik nog een beetje mee komen, maar ik moest al snel gaten laten vallen. Doordat wij als derden waren gestart kwamen de snelle Masters 2 en Amateurs al snel voorbij. Dit was niet echt motiverend. En ze bleven maar voorbij komen en dacht dat ik beroerd aan het rijden was. Normaal gesproken komt de diesel in de tweede helft van de race op gang en ga ik mensen oppikken. Dit keer dus niet. Het enige dat mij kon motiveren was het stuivertje wisselen met de beste Belgische dame (2^e overall).

Uiteindelijk heb ik voor mijn gevoel niet echt slecht gereden en bleek het parcours mij toch wat minder goed te liggen. De stukken waar ik dacht tempo te kunnen maken, bleek de rest nog 1 á 2 km/u harder te rijden.

Uiteindelijk ben ik 11^e bij de Nederlandse Masters 1 geworden in 3:51. Dat is bijna 25 km/u gemiddeld wat wel aangeeft hoe snel er gereden is. Helaas is het doel (top 5) bij lange na niet gehaald. Dit scheelde achteraf toch nog 10 minuten. Toch ben ik niet geheel ontevreden, maar geef mij toch maar liever een marathon met wat meer hoogtemeters en wat langere klimmen, want volgens mij ben ik daar de laatste tijd beter in geworden. Volgende week maar op herkansing in Langenberg.

Patrick

Het bekijken van foto’s gemaak tijdens Duchenne Heroes kun je zien op http://picasaweb.google.com/Westwaybikers.

Ook foto’s van eerdere activiteiten zijn hier terug te vinden.

De laatste dag van Duchenne Heroes 2008 begint na een geweldige feestavond waar we enorm veel plezier hebben gehad. De ontlading van een week intensief fietsen kon eindelijk naar buiten.

Geen van ons had enig idee wat de afstand en de duur met ons zou gaan doen, met nog één dag te fietsen werd dat wel duidelijk. In de loop van de week hebben we allemaal onze zwakke momenten gehad maar met de finish in het vooruitzicht zagen we dat iedereen in Nijmegen zou gaan finishen.

De laatste etappe bestond uit drie delen, het eerste checkpoint kwam al heel snel in het zicht. Voor het gevoel waren amper aan warm gereden of daar konden we alweer op zoek naar de lunchzakjes.

Na verloop van tijd worden afstanden als 30 kilometer heel gewoon, eenmaal op de fiets dan vervagen zaken als tijd en afstand. Het enige wat we deden was starten en daarna rijden naar de checkpoints en vandaar weer verder tot de finish, het geconcentreerd blijven fietsen eist bijzonder veel aandacht Het tweede stuk gaf wat er beloofd was: mooie klimmetjes en spectaculaire afdalingen rondom Nijmegen waar de snelheid nog even opliep tot 50 km/u in de snelste downhill. Ook tijdens deze laatste beproevingen was het zaak attent te blijven, de jubelstemming zat er wel in maar een onfortuinlijke MTB-er was zodanig gevallen dat er gevreesd werd voor een scheurtje in het bovenbeen.

We hebben verschillende mensen zien crashen gelukkig zijn de meeste er goed van af gekomen en bleef het bij blauwe plekken en schaafwonden.

Checkpoint twee kwam snel in zicht alwaar we ruim een uur moesten wachten voordat we gezamenlijk naar het laatste verzamelpunt zouden fietsen om vervolgens nog een uurtje door Nijmegen te cruisen. Begeleid door twee motoragenten werden we naar de eindbestemming geloodst. Daar stonden familie, Bas en Ursula, Ben, Theo en Magda ons op te wachten. Een leuke verrassing dat de WWB-ers de moeite hadden genomen om ons te verwelkomen en dan met name Magda die gezeten in een rolstoel ons stond op te wachten.

Hier en daar natte oogjes, het weerzien van familie treft ons meestal behoorlijk. Hierna volgde de nodige mooie woorden en bedankjes en het bekendmaken van de eindscore van 950.000 euro. Alle Heroes werden gehuldigd op het podium waar je een uitzicht had met naar eigen schatting zo’n 2 a 3000 mensen. 

Met een zelfgemaakt kunstwerk van een Duchenne kind en een groepsfoto gemaakt in Luxemburg bij de eerste start gingen we huiswaarts.

Nu, zondag is bijna alles weer gewassen en tent hangt te drogen.

Bij deze wil ik iedereen die ons de afgelopen ¾ jaar op wat voor manier dan ook heeft gesteund hartelijk bedanken. Onze grootste dank gaat uit naar vrouw en kinderen die bereid zijn geweest om ons de gelegenheid te geven zoveel tijd en energie te steken in Duchenne Heroes.

Tot later, Duchenne Heroes

Danny Peper – Danny Pronk – René Biegstraaten – Hans van der Made

Wat een week!!!! vanaf zaterdag t/m zaterdag was het genieten, wat begon met een regenachtige start, bij aankomst, resulteerde in een week van alleen maar zonneschijn, echt super!! De eerste dagen in de Ardennen waren zoals verwacht genieten, lange beklimmingen, supervette afdalingen, prachtige landschappen en meer dan 100% gemotiveerde bikers. Jammer was het dat er niet meer fietsvrienden waren, die zouden hier enorm van genoten hebben, ten slotte wil je dit soort dingen met zoveel mogelijk vrienden delen. Vrienden die ons overigens de gehele week gesteund hebben met sms-jes en telefoontjes. Want laten we eerlijk zijn,dat zijn de dingen die je steun geven op momenten dat je dat nodig hebt.

Ik wil daarnaast mijn drie metgezellen bedanken voor hun onuitputtelijke inzet, doorzettingsvermogen en enthousiasme. Onder dit soort omstandigheden worden vriendschappen op de proef gesteld, en volgens mij zijn wij cum laude geslaagd.

Wat hebben we een lol gehad, we leken af en toe wel een stel pubers, diedldiedldam…

Verder alle vrienden, familie, kennissen en zakenrelaties bedankt, want zonder hun donaties zouden wij dit nooit hebben kunnen doen.

Nu ik dit verslag aan het tikken ben moet ik regelmatig aan de afgelopen week denken, het zal wel weer even wennen zijn, niet meer ‘s morgens in de rij staan voor je boterham (lekker een broodje pindakaas), met de toilettas onder je arm naar de toiletten, het gezeul met je spullen, en oh ja de tent, wat was daar ook al weer mee? Simpel, die heb ik weg gefl……

Maar goed, ik zou nog uren door kunnen gaan, in plaats daarvan zou ik zeggen, schrijf jezelf in en beleef wat wij mee hebben mogen maken, ik raad het iedereen aan.

Lieve mensen, bedankt…

WWB-er Danny Pronk (én Duchenne Heroe!!)